Tarifat turistike aplikohen në mbarë botën për të ndihmuar qeveritë në mirëmbajtjen e infrastrukturës, menaxhimin e ndikimit të turizmit dhe mbrojtjen e pasurive kulturore e mjedisore.
Këto tarifa mund të jenë në formën e pagesave për akomodim, biletave të hyrjes ose taksave të largimit nga vendi, shkruan EconomicTimes, transmeton AutoPortali.
Më poshtë janë dhjetë vende ku zbatohen këto tarifa dhe mënyra si funksionojnë ato.
Itali – Tassa di soggiorno ndryshon sipas qytetit dhe llojit të akomodimit. Në Romë, turistët paguajnë nga 1 deri në 5 euro për natë, varësisht nga kategoria e hotelit. Venediku ka futur kohët e fundit një tarifë hyrjeje prej 5 eurosh për vizitorët ditorë gjatë sezonit të ngarkuar, me synim uljen e mbipopullimit dhe financimin e ruajtjes së trashëgimisë historike.
Japoni – “Sayonara Tax” është një tarifë fikse largimi prej 1,000 jenësh (rreth 600 lekë) për të gjithë udhëtarët që largohen nga vendi. Ajo është krijuar për të përmirësuar infrastrukturën turistike dhe për të mbështetur funksionimin e aeroporteve, duke ruajtur cilësinë e përvojës së vizitorëve.
Francë – Taxe de séjour aplikohet në shumë qytete. Tarifa ndryshon sipas llojit të akomodimit, nga 0.65 euro për hotelet ekonomike deri në mbi 15 euro për hotelet luksoze. Të ardhurat përdoren për mirëmbajtjen e infrastrukturës turistike si muze, parqe dhe transport publik.
Butan – Vendos një nga tarifat turistike më të larta në botë: Sustainable Development Fee (SDF) prej 100 dollarësh amerikanë në ditë për person. Kjo tarifë detyruese mbështet modelin e turizmit “vlerë e lartë, ndikim i ulët” për të ruajtur mjedisin, kulturën dhe trashëgiminë, duke kontrolluar numrin e vizitorëve.
Malajzi – Aplikon një taksë turistike prej 10 RM për dhomë për natë për vizitorët e huaj që qëndrojnë në akomodime të regjistruara. Të ardhurat përdoren për promovimin e turizmit, zhvillimin dhe përmirësimin e shërbimeve për vizitorët.
Indonezi – Që nga shkurti 2024, Bali ka futur një tarifë të detyrueshme prej 150,000 rupiah (~10 dollarë) për çdo turist në momentin e mbërritjes. Fondet përdoren për ruajtjen kulturore, mbrojtjen e mjedisit dhe projekte të turizmit të qëndrueshëm.
Tajlandë – Planifikon të fusë një tarifë hyrjeje prej rreth 300 baht (~9 dollarë) për vizitorët ndërkombëtarë që mbërrijnë me avion. Të ardhurat do të financojnë zhvillimin e turizmit të qëndrueshëm dhe sigurimin e mbulimit të sigurimeve për aksidente.
Zelandë e Re – Ngarkon një International Visitor Conservation and Tourism Levy (IVL) nga 35 deri në 100 dollarë Zelandë të Re, e cila mblidhet gjatë aplikimit për vizë ose Electronic Travel Authority (eTA). Këto fonde përdoren për projekte të ruajtjes së mjedisit dhe infrastrukturës turistike.
Austri – Ortstaxe ndryshon sipas rajonit. Në Vjenë, tarifa është 3.2% e kostos së akomodimit, ndërsa në zona të tjera varion nga 0.15 deri në 3 euro për person për natë. Të ardhurat ndihmojnë në mirëmbajtjen e objekteve turistike dhe promovimin e turizmit rajonal.
Spanjë – Në Ishujt Balearik (Majorka, Menorka, Ibiza), turistët paguajnë nga 0.60 deri në 3.50 euro për natë, varësisht nga lloji i akomodimit dhe sezoni. Kjo “eko-taksë” financion menaxhimin e turizmit lokal dhe mbrojtjen e mjedisit. Tarifa u pezullua pas një rënieje të madhe të vizitorëve, por mbetet një instrument kyç për turizmin e qëndrueshëm. /AutoPortali
